فرآیند بوت شامل مراحل زیر است: روشن شدن → BIOS/UEFI (اجرای POST و شناسایی دستگاهها) → انتخاب دستگاه بوت → اجرای Bootloader (GRUB) → بارگذاری هسته (Kernel) → اجرای اولین پردازش (systemd با PID 1) → اجرای فایلهای target → ورود کاربر.
systemd (یا در سیستمهای قدیمیتر init) است که PID شماره ۱ را دارد.
/proc/proc یک سیستم فایل مجازی است که اطلاعات لحظهای هسته را در اختیار شما قرار میدهد.
توضیح: اطلاعات کامل پردازنده شامل مدل، تعداد هستهها و فرکانس را نمایش میدهد.
توضیح: اطلاعات دقیق حافظه RAM و Swap، از جمله کل حافظه (MemTotal) و حافظه آزاد (MemFree).
توضیح: خلاصهای از وضعیت حافظه به صورت قابل خواندن (Human-readable). -h باعث نمایش حجم با واحدهای Gi, Mi میشود.
ماژولها قطعههای کدی هستند که میتوان آنها را بهصورت پویا به هسته اضافه یا از آن حذف کرد (بدون نیاز به ریبوت).
توضیح: لیست ماژولهای بارگذاریشده در هسته. ستون Used by نشان میدهد که هر ماژول توسط کدام ماژولهای دیگر استفاده میشود.
توضیح: نمایش اطلاعات دقیق یک ماژول خاص مانند نویسنده، توضیحات و وابستگیها (depends).
توضیح: modprobe ماژول را به همراه تمام وابستگیهایش بارگذاری میکند. گزینه -r ماژول را از هسته حذف (Unload) میکند. تفاوت modprobe با insmod در این است که modprobe وابستگیها را خودکار مدیریت میکند.
انواع دیسک: PATA (قدیمی، موازی)، SATA (رایج، سریال) و SCSI (سرورها). در لینوکس همه با نام /dev/sdX شناسایی میشوند. دو نوع جدول پارتیشن وجود دارد: MBR (قدیمی، حداکثر ۴ پارتیشن اصلی، حجم تا ۲TB) و GPT (جدید، تا ۱۲۸ پارتیشن، حجم بسیار بالا).
توضیح: نمایش جدول پارتیشن همه دیسکها. ستون Id نشاندهنده نوع پارتیشن است (مثلاً ۸۳ برای لینوکس، ۸۲ برای Swap).
توضیح: نمایش ساختار درختی دیسکها. TYPE مشخص میکند که یک disk است یا part (پارتیشن). MOUNTPOINTS نشان میدهد که هر پارتیشن به کدام دایرکتوری متصل شده است.
sudo fdisk /dev/sdX (با کلیدهای n برای ایجاد، w برای ذخیره).sudo mkfs.ext4 /dev/sdX1 (ایجاد سیستم فایل ext4).sudo mount /dev/sdX1 /mnt/mydisk (اتصال به دایرکتوری)./etc/fstab مانند /dev/sdX1 /mnt/mydisk ext4 defaults 0 0.LVM یک لایه انتزاعی است که مدیریت دیسک را انعطافپذیر میکند. اجزای آن: Physical Volume (PV) (دیسک یا پارتیشن فیزیکی)، Volume Group (VG) (ترکیبی از PVها) و Logical Volume (LV) (مشابه پارتیشن که میتوان اندازه آن را تغییر داد).
توضیح گامبهگام: ابتدا دو پارتیشن را به عنوان PV تعریف میکنیم. سپس یک VG به نام myvg از آنها میسازیم. در مرحله بعد یک LV به نام mylv با حجم ۱۰ گیگابایت از این VG ایجاد کرده، آن را با ext4 فرمت کرده و در /mnt/mylv mount میکنیم.
توضیح: برای پاک کردن LVM، ابتدا آن را umount کرده، سپس LV، VG و در نهایت PV را حذف میکنیم.
| سطح | نام دیگر | حداقل دیسک | تحمل خرابی | کاربرد |
|---|---|---|---|---|
| RAID 0 | Striping | 2 | ❌ هیچ | سرعت بالا (بدون امنیت) |
| RAID 1 | Mirroring | 2 | ✅ ۱ دیسک | امنیت بالا (فضا نصف میشود) |
| RAID 5 | Parity | 3 | ✅ ۱ دیسک | تعادل سرعت و امنیت |
| RAID 6 | Double Parity | 4 | ✅ ۲ دیسک | امنیت بیشتر (هزینه بالاتر) |
| RAID 10 | Mirror+Stripe | 4 | ✅ ۲ دیسک | بهترین عملکرد و امنیت (گران) |
mdadmتوضیح: یک آرایه RAID 0 با نام /dev/md0 از دو دیسک میسازیم. cat /proc/mdstat وضعیت آرایه را نشان میدهد.
ساختار دایرکتوری لینوکس از استاندارد FHS پیروی میکند. دایرکتوریهای مهم: /boot (فایلهای بوت)، /etc (تنظیمات)، /home (دادههای کاربران)، /var (لاگها و دادههای متغیر).
توضیح: نمایش فضای استفادهشده و آزاد پارتیشنها به صورت قابل خواندن. Use% درصد استفاده از هر پارتیشن را نشان میدهد.
توضیح: du -sh حجم کل هر دایرکتوری را نمایش میدهد. این دستور برای پیدا کردن پوشههای بزرگ بسیار مفید است.
توضیح: iostat آمار لحظهای ورودی/خروجی دیسک را نمایش میدهد. گزینه -x اطلاعات دقیق و 2 بهروزرسانی هر ۲ ثانیه را نشان میدهد.
systemd با PID 1 است.lsmod و اطلاعات دقیق ماژول با modinfo.fdisk برای MBR و gdisk برای GPT.pvcreate → vgcreate → lvcreate → mkfs → mount./etc/fstab و تست با mount -a.df -h برای پارتیشنها و du -sh برای دایرکتوریها./var/log/ محل ذخیره فایلهای لاگ سیستم است.lsblk و sudo fdisk -l اطلاعات دیسکهای سیستم خود را بررسی کنید.vfat را با modprobe بارگذاری کرده و با lsmod | grep vfat تأیید کنید.df -h و du -sh فضای اشغالشده توسط دایرکتوری /var/log را بررسی کنید.